Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1927 K.2019/3380

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın, iş yeri içerisinden müştekinin telefonunu çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa ait adli sicil kaydında yazılı olan ve tekerrüre esas alınan Konya 8. Sulh Ceza Mahkemesince verilmiş 11/06/2013 karar ve 16/07/2013 kesinleşme tarihli, 2013/116 esas, 2013/507 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinde yazılı güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılması karşısında bu suçtan uyarlama yargılaması yapılarak sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekeceği ancak Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarih,

2013/710 E. ve 2014/31 K. sayılı kararında TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu belirlenerek bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına ve yerine ''...

Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarih, 2013/710 E. ve 2014/31 K. sayılı ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,