Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/1960 K.2019/3276

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin, suçun tamamlanmış olması halinde uygulanacağı ve sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunun ise teşebbüs aşamasında kaldığı oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması ve aynı Kanun’un 143. maddesi uyarınca en üst artırım oranı 1/3 olmasına karşın, cezasından 1/2 oranında artırım yapılması,

kazanılmış hak gözetilerek belirlenen sonuç cezaya göre sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, kısa kararda yargılama gideri dökümünün gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak değerlendirilmiş,hükmün açıklandığı 29.12.2016 tarihli duruşma sırasında Dairemizin 02.11.2016 tarih 2014/33610 E- 2016/14645 K sayılı bozma ilamına karşı diyecekleri sorulan sanığın "müdafi talebinin olmadığını,

savunmasını müdafii ile yapacağını" beyan ettiğinin duruşma zaptına geçirilmesi suretiyle tutanakta karışıklığa sebep olunmuş ise de müdafii huzurunda savunmasını yaptığının duruşma tutanağından anlaşılması karşısında bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Hırsızlık suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1.,35,168/1 ve 62/1. maddelerine göre belirlenen 10 ay hapis cezasının kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında hırsızlık suçundan “...aleyhe bozma yasağı gözetilerek sanığın neticeten 300 gün karşılığı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” şeklinde karar verilmesi,