Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2102 K.2019/4763

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, 05/02/2015 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme istemi hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olması nedeniyle .... . Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/02/2015 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ...’e mahkemece müdafii atandığı, sanığın da müdafii huzurunda savunmasını yapacağını ifade ettiği ve diğer celselere de müdafii ile birlikte katılıp savunmada bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yokluğunda müdafii yüzüne karşı tefhim edilen 26/12/2014 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, öğrenme üzerine 05/02/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin, aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya kapsamına ve oluşa göre gözcülük yapmak suretiyle, el ve işbirliği içinde hareket ederek eyleme katılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasa'nın 39. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.