Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2144 K.2017/3585

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda verilen 14.11.2016 tarihli ek kararın, 5271 sayılı CMK'nın 35/son maddesine uygun bir biçimde 15.11.2016 tarihinde cezaevinde suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiği ve 16.11.2016 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla, ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair, 14.11.2016 tarih ve 2012/228 E., 2013/206 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 142/1-b, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 05.03.2013 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,