Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2295 K.2019/224

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak; 1-Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçinin iş yeri içerisinde bulunan masa üzerine bıraktığı telefonu çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141. maddesi gereği hüküm kurulması,

2- Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin yaz saati uygulaması ile birlikte 19:18 olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 6/1-e maddesine göre gece vakti sayılan zaman diliminin saat 20:18’de başladığı, şikayetçinin beyanları ve dosya içeriğine göre suça konu eylemin ise saat 20.30 dan sonra işlendiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece kararın gerekçe kısmında suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçunu gece vakti işlediği kabul edildiği halde hüküm kısmında 5237 sayılı TCK'nin 143.

Maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezada artırım yapılmayarak gerekçe ile hüküm kısmı arasında çelişki oluşturulması ve eylemin gece sayılan zaman diliminde işlendiği gözetildiğinde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun mağdurun uğradığı zararı tamamen giderdiği, suç tarihi itibariyle de adli sicil kaydına göre sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “ hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan ” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,