Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2310 K.2017/4032

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık ...'nun 09/05/2014 tarihli temyiz isteminin, Mahkemenin 13/05/2014 tarihli ve 2011/288 E. ve 2013/394 K. sayılı ek kararla değerlendirilip reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın 15/05/2014 tarihinde sanığa tebliğ edildiği halde, sanığın ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair 13/05/2014 tarihli ek kararın onanmasına yönelik düşünceye iştirak edilmeyerek, sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde, kısa süreli hapis cezasının, maddede belirtilen adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi halinde, uygulamada asıl mahkumiyetin, çevrilen adli para cezası veya tedbir olacağının belirtilmesi, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının, kasten işlenen bir suçtan hapis cezasıyla mahkumiyet halinde uygulanabileceğinin düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uygulanarak, hapis cezası, adli para cezasına çevrilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Katılanın 07/06/2011 tarihli duruşmada zararının giderilmesini talep etmesi, sanığın 04/07/2011 tarihli duruşmada katılanın zararını gidermek istediğini söylemesi karşısında, sanığa, hırsızlık suçu için tazmin edilecek zarar ve makul bir süre bildirilip bir ödeme yeri gösterilerek sonucuna göre hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,