Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2327 K.2017/5036

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 42/1. maddesinin “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenlemesi karşısında, eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtayın ilgili ceza dairesine ait olduğu, bu nedenle öncelikle eski hale getirme istemi hakkında karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla;

mahkemenin eski hale getirme isteminin kabulüne dair 23.01.2015 tarihli ek kararının hukuken geçersiz olduğu ve yoklukta verilen 26.02.2009 tarihli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliğ edildiği, ancak 18 yaşından büyük olan ve müdafii talebi olmayan suça sürüklenen çocuğun eski hale getirme isteminin kabulü ile öğrenme üzerine yapmış olduğu 12.01.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurmuş olup da 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suçun işlendiği 16/09/2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,