KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2017/2400 E., 2017/9081 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Katılan vekilinin 14.03.2013 tarihli mühür bozma suçuna ilişkin beraat kararına yönelik 02.05.2013 tarihli temyiz talebinin incelenmesinde:
Mühür bozma suçundan yasa değişikliği öncesi 02.06.2011 tarihinde hüküm kurulduğundan, ikinci hükmün yok hükmünde olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin konusu olmayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Katılan vekilinin 02.06.2011 tarihli mühür bozma suçuna ilişkin beraat kararına yönelik 07.06.2011 tarihli temyiz talebinin incelenmesinde:
6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine iade edilmesine ilişkin Dairemizin 01.08.2012 tarihli yazısının sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu, bu nedenle mühür bozma suçu yönünden sonradan verilen beraat kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3-Katılan vekilinin 14.03.2013 tarihli karşılıksız yararlanma suçuna ilişkin beraat kararına yönelik 02.05.2013 tarihli temyiz talebinin incelenmesinde:
6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkra hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kurum zararının giderilmesi halinde öncelikle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceğinden, katılan kurumun zararını giderdiği anlaşılan sanık hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/2400, K. 2017/9081, 28 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama