Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2668 K.2017/4431

Hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar ... ve...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 168/2, 151/1, 116/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1.000, 3.000 ve 6.000 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmalarına, cezalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/12/2013 tarihli ve 2012/745 esas, 2013/533 sayılı karar aleyhine ... Bakanlığınca verilen 15.03.2017 gün ve 13879-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.03.2017gün ve 2017/18037 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/2. maddesinde yer alan “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mükerrir olan sanıklar hakkında müsnet mala zarar verme suçları nedeniyle hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesinde,

2-Sanıklar hakkında adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

1- 1 no'lu kanun yararına bozma istemi nedeniyle yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin 3. fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanun'un 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, mükerrir olmaları nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesi halinde, bu cezanın, aynı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi nedeniyle 1 no'lu kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KASTAMONU) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 31.12.2013 gün ve 2012/745 E.,

2013/533 K. sayılı kararın belirtilen nedenle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2- 2 no'lu kanun yararına bozma istemine gelince;

5237 sayılı TCY'nın 58/6. maddesine göre, tekerrür halinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8.fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkum olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda, 5275 sayılı Yasa'nın 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hali olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre,

tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği dikkate alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği anlaşılmakla, hakkında para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KASTAMONU) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen,