Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2705 K.2017/5537

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen 25/11/2013 tarihli beraat kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23/12/2014 tarih, 2014/30552 E. ve 2014/30936 K. sayılı kararı ile bozulduğu, mahkeme tarafından 26/05/2015 tarihinde bozma kararına direnilmesi suretiyle yeniden beraat kararı verildiği,

söz konusu kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın 03/10/2015 tarihli ve 2015/297561 sayılı tebliğname ile birlikte dairemize sunulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca yapılan incelemede, mahkemenin 26/05/2015 tarihli kararında bozma kararına direnilmesi suretiyle yeniden beraat kararı verildiği belirtilmesine rağmen direnme kararında, daha önce Dairemiz denetiminden geçmemiş bulunan yeni gerekçeler gösterildiği ve gösterilen gerekçelere göre yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;