Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/279 K.2017/1438

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 03/11/2014 gün ve 2013/32044 - 2014/25364 sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulunun 14/12/2016 gün ve 2016/554 -1441 sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında ... ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, cezanın belirlenmesi sırasında dayanılan gerekçenin; suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığı, kanuna aykırılığın derecesi gibi hususların, yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine uygun olarak irdelenip denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, sanıkların mağdurun beyanına göre 500 TL değerindeki anfi ve kolonu çalmaları, 300 TL değerinde aracına zarar vermeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, 5237 sayılı Yasa'nın 3/1. madde-fıkrasında yer alan orantılılık ilkesi gözetilmeden sanıklar hakkında üst sınıra yakın ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,