KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2017/2833 E., 2017/6307 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece 15/10/2009 tarih ve 2009/45 esas, 2009/916 karar sayılı ilam ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 09/11/2009 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 20/07/2011 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle bildirim yapılan Kemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2012 tarih 2011/564 esas ve 2012/7 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşıldığı,
ancak suça sürüklenen çocuğun UYAP'tan alınan adli sicil kaydına göre, 3 yıllık denetim süresi içinde işlediği ve hükmün açıklanmasını gerektiren kasten yaralama suçundan kesinleşen mahkumiyetlerinin bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Hırsızlık suçundan etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,
Kabule göre de;
2- Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma kararından önce kurulan 15/10/2009 ve 22/10/2015 tarihli hükümde suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'ya karşı olan eyleminden dolayı 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu hususun suça sürüklenen çocuk yararına kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden bu defa sanık hakkında 8 ay 26 gün hapis cezasna karar verilip, bu miktarın adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/2833, K. 2017/6307, 31 Mayıs 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama