Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/2896 K.2018/15904

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde kahvehanede oturmakta olan katılandan görüşme yapmak için cep telefonunu istediği, katılanın da telefonu sanığa verdiği ve sanığın telefonu alıp kahvehaneden dışarı çıkarak uzaklaştığının anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında daha önce kurulan 27/01/2009 tarihli hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 27/01/2009 tarihli hükümde, sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 6 ay hapis ve 600,00 TL adli para cezasına hükmedildiği halde, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden hırsızlık suçundan neticeten 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi,