Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/301 K.2017/1951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 10.02.2014 gün ve 2013/12223 Esas, 2014/3180 Karar sayılı bozma kararına karşı mahkemesince direnme kararı verilmesi üzere dosyanın gönderildiği Yüksek Ceza Genel Kurulunun 14/12/2016 gün ve 2015/1040 E. 2016/1349 K. sayılı gönderme kararı ile dosyanın dairemize gönderilmesi üzerine 5271 sayılı CMK’nın 6763 sayılı Kanun ile değişik 307. maddenin 3. fıkrası uyarınca yapılan inceleme sonucu; her ne kadar mahkemesince direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 10.02.2014 tarihli bozma ilamımızda belirtildiği şekilde, suça sürüklenen çocuğun yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği nazara alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken; mahkemece, bozma ilamımızın suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın ertelenmesi yönünde olduğu şeklindeki yorum ile bozma ilamımıza yanlış anlam verilerek, bozma sonrası kurulan hükümde de, suça sürüklenen çocuğun yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediğine ilişkin bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2- Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile uygulama yapılırken, anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

3- Hüküm kurulurken cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,