KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2017/3270 E., 2019/309 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yokluğunda verilen hükmün, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresinde yakınına 22/05/2014 tarihinde tebliğ edilmişse de, dosya arasına alınan ... Askerlik Şubesi Başkanlığı'nın 16/10/2014 tarihli cevabi yazısına göre sanığın tebligat tarihinde asker olması nedeniyle yapılan tebliğ işlemi geçersiz olduğundan, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 02/06/2014 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 02/10/2013 yerine 13/10/2013 olarak yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Tekerrüre esas alınan... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/262 Esas, 2011/865 Karar sayılı ilamında, sanık hakkında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu nazara alınarak, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/3270, K. 2019/309, 9 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama