KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2017/3308 E., 2017/10164 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık ... hakkında mala zarar verme ile sanık ... hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında beş yıldan az hapis cezasına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararının CMK'nın 286/2-a maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından sanık ... ve sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin aynı Yasa'nın 298/1 maddesi gereğince REDDİNE,
2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde
5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,
3- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin hırsızlık suçunu fiili zorunluluk halinde işlediğine, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmamasına ve cezanın alt sınırından uzaklaşılarak karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/3308, K. 2017/10164, 17 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama