Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3352 K.2018/15959

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müştekiyle iş hanında bulunduğu sırada, katılanın cep telefonunu görüşme yapmak üzere isteyip tekrar getirmemesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başkada tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.