Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3382 K.2017/8979

Hırsızlık ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle, 141/1 ve 43. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün ve 1 yıl 3 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2016 tarihli ve 2013/355 esas, 2016/316 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05/05/2017 gün ve 94660652-105-34-3985-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2017 gün ve 2017/30608 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, söz konusu mahkeme kararının gerekçe kısmında yer alan, "...sanığın alacağını tahsil amacıyla hırsızlık yaptığı anlaşılmıştır." şeklindeki kabule karşın, hüküm kısmında sanığın 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Mahkemece 14.06.2016 tarihinde yoklukta verilen mahkûmiyet kararı 02.02.2017 tarihinde sanığa tebliğ edilerek, temyiz edilmediğinden bahisle 09.02.2017 tarihinde kesinleştirilmiş ise de, sanık müdafii sıfatı ile Av. Zühtü Ogün’ün, Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesi aracılığı ile gönderdiği 10.02.2017 havale tarihli (vekâletname ekli) dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği, mahkemenin 27.02.2017 tarihli ek karar ile sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar vermesi ve ek kararın sanık müdafiine 15.03.2017 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine 20.03.2017 havale tarihli dilekçe ile ek kararı temyiz ettiği, dolayısıyla dosya temyiz aşamasında olup,