Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3414 K.2019/5424

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde

Dosya içeriğine göre, sanığın, mağdurun aracından süet çantasını çaldıktan sonra, çantayı bir başka yerde bulunan apartmanın bahçesine attığı ve çantanın atıldığı yerdeki apartman görevlisi tarafından araştırma üzerine mağdura ulaşılarak çantanın tesliminin sağlandığının anlaşıldığı olayda, sanık tarafından gerçekleştirilmiş herhangi bir iade söz konusu olmadığı halde sanık hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.