Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3475 K.2018/15299

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan vekilinin 18.03.2009 tarihli temyiz isteminin sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yunak Asliye Ceza Mahkemesi’nin 12.02.2009 tarih 2008/151 Esas 2009/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan beraat, mühür bozma suçundan mahkumiyet kararı verildiği, katılan vekilinin sanık hakkındaki hırsızlık suçundan verilen beraat hükmünü temyiz etmesinden sonra.

Dairemizin 23.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasa uyarınca işlem yapılması için dosyanın mahalline gönderildiği, Yunak Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2012 tarih 2012/134 Esas 2012/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen beraat kararının usulüne uygun tebliğine rağmen temyiz edilmediği ve bahsi geçen kararın 21.02.2013 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; iade yazımız üzerine mahkemesince verilen son hükme yönelik herhangi bir temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenmekle;