Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3586 K.2018/15961

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Katılan ve tanığın beyanına göre suçun saat 23.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16.01.2014 tarihli 2013/499 E., 2014/32 K. sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan erteli 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, 6545 sayılı Yasa'nın 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 7. maddesi uyarınca Türk Ceza Kanunu'nun 191'nci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verileceği düzenlenmiştir.

Buna göre kesinleşmiş olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama yargılaması yapılıp hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekmekte olup, denetim süresine uyması ve uyduğu taktirde davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği ve bu itibarla bu mahkûmiyetin tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,