Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3651 K.2017/9888

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 116/2-4, 119/1-c ve 31/3. maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay 10 gün ve 1 yıl 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Van Çocuk Mahkemesinin 19/03/2013 tarihli ve 2012/105 esas, 2013/94 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlü tarafından 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik nedeni ile uyarlama yapılması talebi üzerine,

işyeri dokunulmazlığının ihlali eyleminin uzlaşma kapsamında kaldığından bahisle talebin kabulüne ilişkin aynı Mahkemenin 27/01/2017 tarihli ve 2012/105 esas, 2013/94 sayılı ek kararına yönelik yapılan itirazın,

hükümlünün eyleminin 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına dair mercii Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2017 tarihli ve 2017/86 değişik sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/06/2017 gün ve 94660652-105-65-5236-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 gün ve 2017/39570 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, her ne kadar mercii Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/86 değişik iş sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğundan ve anılan maddeninde uzlaşma kapsamında olması nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, Van Çocuk Mahkemesinin 19/03/2013 tarihli kararından sonra, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı,

anılan Kanun’un 253/3. maddesinde yer alan uzlaştırma kapsamına giren bir suçun bu kapsama girmeyen bir suç ile birlikte işlenmesi halinde uzlaşma hükümleri yine uygulanmayacağından, hükümlünün nitelikli hırsızlık suçu ile birlikte işlediği işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilmeden, itirazın anılan gerekçe ile kabulü yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma isteminin, “itiraz mercii tarafından itirazın reddine karar verilmesi yönünde” olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2017 gün ve 2017/86 D. İş sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası hükümlünün eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesindeki suçu oluşturduğu ve anılan maddenin de uzlaşma kapsamında olması nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, dosya kapsamına göre erkek kuaförü olarak faaliyette bulunulan işyerinden hırsızlık yapan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu,

keza gece vakti işlenmesi nedeniyle de eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı, yine Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 E., 2013/17 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli işyeri dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan.

5237 sayılı TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c maddeleri ile cezalandırılmasına karar verilen hükümlü hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle uzlaştırma yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (VAN) 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 21.02.2017 gün ve 2017/86 sayılı D.