Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/3960 K.2019/5283

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

05/06/2012 tarihinde suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 05/07/2012 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içinde 05/08/2012 tarihinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun yargılanarak mahkumiyetine karar verildiği ve mahkumiyet kararının kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk savunmasında, söz konusu bisikletin kilidini kırarak aldığını beyan etmesi, müşteki de ilk beyanında bisikletin kilitli olmadığını söyleyip, sonraki ifadesinde ise bisikletin kilidi kırılarak alındığını beyan etmesi karşısında, söz konusu bisikletin ne şekilde kilitli olduğu ve ne şekilde çalındığı tam olarak taraflardan sorulup sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK’nın 141 veya 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Müştekiye ait 60.00 TL değerindeki bisikletin çalınması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kabule göre de;

3-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde, mahkeme hükmü açıklar.

Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getirmeyen sanığın durumunu değerlendirerek, cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşulların varlığı hâlinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" hükmü uyarınca, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, ilk hükümden farklı olarak TCK’nın 143. maddesi uygulanırken artırım oranı değiştirilerek yeni bir hüküm kurulması,