Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4020 K.2019/6458

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre katılanın, çalındıktan iki gün sonra suça sürüklenen çocuğu motosikleti kullanırken görmesi ve durması için bağırması neticesinde; suça sürüklenen çocuğun motosikleti bırakarak kaçtığının anlaşılması karşısında; TCK’nın 168. maddesinin tartışılması gerektiği yönünde tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/04/2015 gün ve 2014/833-2015/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere suça sürüklenen çocuğun, katılanın oturduğu binanın önüne park ettiği motosikleti çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu halde aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2. Güneşin doğuş ve batış zamanlarını gösteren çizelgeye göre, suç tarihinde güneşin doğuş saatinin 07:23 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesine göre gecenin saat 06:23’de sona ereceği, katılanın soruşturma aşamasında alınan 10.01.2014 tarihli ifadesine göre, evinin önüne park ettiği motosikletini en son gece saat 23:50 sıralarında gördüğü, sabah saat 07:00 sıralarında motosikletini yerinde bulamadığı, 13.05.2014 ve 22.01.2015 tarihli duruşmalarda ise sabah saat 06:00’da motorun çalındığını fark ettiğini belirtmesi nedeniyle ifadelerindeki çelişki dikkate alınarak;

şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle arttırılması,