Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4213 K.2017/11153

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Koşullarının varlığı halinde, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re’sen değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde, suça sürüklenen çocuğun kabulü de bulunduğundan öncelikle uygulanması gereken hükmün açıklanmasının geri bırakılması, koşula bağlı bir düşme nedeni oluşturması nedeniyle lehe olduğu halde, CMK'nın 231.maddesinin 8. fıkrasına, 6545 sayılı Yasa ile eklenen ve denetim süresi içinde kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğini öngören ikinci cümlenin suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı da gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında “daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş olduğu” şeklinde yasal olmayan gerekçelerle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmaması,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin zararını soruşturma aşamasında tamamen rızaen iade ettiğinin anlaşılması karşısında, uygulama maddesinin 168/1 yerine 168/4-1 olarak gösterilmesi,