Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4611 K.2017/12615

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık müdafiinin, sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen kararı temyiz etmekte hukuki yararı olmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; sanık müdafiinin temyiz isteminin, hükmün gerekçesine ilişkin olduğu ve temyizde hukuki yararı bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 29/11/2016 gün ve 2015/169 E. - 2016/321 K. sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince dosyanın sadece karşılıksız yararlanma suçundan değerlendirme yapılması için dairemizce iade edilmesine rağmen, 19/03/2014 gün ve 2012/965 E. 2014/343 K. sayılı kararla mühür bozma suçu yönünden de yeniden hüküm kurulmuş ve itiraz üzerine Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/06/2014 gün ve 2012/642 D.

İş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle mahkemesince kesinleştirme şerhi düzenlenmiş ise de, bu suç yönünden 26/12/2008 gün ve 2008/428 E. 2008/ 926 K.sayılı kararla verilen hükmün temyiz incelemesine tabi olması nedeniyle 19/03/2014 gün ve 2012/965 E. 2014/343 K. sayılı karar ile mühür bozma suçu yönünden kurulan hükmün, Burdur Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20/06/2014 gün ve 2012/642 D.

İş sayılı kararı ve mahkemesince yapılan kesinleştirme şerhinin yok hükmünde olduğu ve sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 203/1. maddesindeki mühür bozma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, 26/12/2008 tarihli mahkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,