Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4678 K.2017/12945

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231/11. maddesinde, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağı öngörülmüş olup, dosya kapsamında böyle bir durumun bulunmadığı anlaşılmakta ise de, 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2.fıkrasında, zararın tamamen tazmin edilmesi halinde, cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkacağı şeklindeki yasal düzenlemenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından daha lehe olduğunda tereddüt bulunmayıp, açıklanması geri bırakılan hüküm,

ancak açıklanmakla hukuki sonuç doğurmaya başlayacak olsa da, cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kalkması sonucunu doğuran “zarar tazmini”, soruşturma sırasında gerçekleşmiş olduğu halde, sanığın beş yıl süreyle denetime tabi tutulması ve lehe yasal düzenlemeden yararlandırılmaması hakkaniyete aykırı olacağından ve 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten sonra resen ele alınmasınında mümkün olduğu nazara alındığında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası kapsamında değerlendirilemeyeceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme de bulunmadığından,

zarar tazmini nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar sonucu itibariyle doğru olduğundan tebliğnamedeki denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemediği ve denetimli serbestik tebirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranması nedeniyle davanın CMK'nın 231/10 maddesi uyarınca düşürülmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.