Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/475 K.2019/4351

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların mahkemeye sundukları 09.06.2016 tarihli dilekçelerinde sanık ...’un etkin pişmanlık yasasından faydalanmasını talep ettikleri ve yine 21.06.2019 tarihli celsede sanık ... yakınlarının zararı kısmen karşıladığını, tamamen anlaştıklarını ve şikayetçi olmadıklarını bildirmeleri karşısında, sanık ... tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmaması nedeniyle, sanık ... hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 10.09.2014 tarih 2013/27960 E. - 2014/20456 K. sayılı bozma ilamından sonra mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, kolluk görevlileri tarafından düzenlenen 15/09/2011 tarihli tutanakta sanık ...'un ifadelerinde .... olarak geçen ve kimlik bilgileri tespit edilen ... isimli şahsın tanık olarak ifadesine başvurulmadan ve Mersin İl Jandarma Komutanlığı'nın 04/09/2011 tarihli olay yeri inceleme raporunda parmak izi bırakmamak için kullanıldığı değerlendirilen bir çift çorap ve çorabın yanındaki üç adet siyah kıl ile kırılan kilide ait parçanın DNA incelemesi için muhafaza altına alındığının belirtilmesine rağmen söz

konusu incelemenin yapılıp yapılmadığı, DNA elde edilmiş ise sanıklara ait olup olmadığı araştırılmadan eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,