KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2017/4812 E., 2019/5402 K.·Suça Sürüklenen
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Çocuklar
- ..., ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Sanık müdafinin 05.02.2015 tarihli celsede alınan savunmasında "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilebileceğine dair TCK'nın 50. maddesinin de uygulanmasını kapsadığı halde, sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
2. Suçun işlendiği 26.03.2009 tarihinde 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuklar Mehmet ve Kamil hakkında tayin olunan cezalardan TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmaksızın fazla ceza tayini,
3. Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuklar Mehmet ve Kamil hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlarından birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,
4. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar Mehmet ve Kamil’in işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının denetimi bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2017/4812, K. 2019/5402, 20 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama