Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4887 K.2019/5337

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın, katılana ait park halindeki aracın kilitli olmayan bagajından, içerisinde giyim ve gıda malzemeleri bulunan suça konu çuvalı çalması şeklindeki eyleminin TCK’nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden uygulama maddesinin 142/1 olarak gösterilmesi,

2. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3. Kabule göre de;

Katılana ait çalınan çuval içerisinde yer alan yöresel kıyafetlerin, sanığın yer göstermesi sonucu bulunduğu ve soruşturma aşamasında katılana iadesinin sağlandığı anlaşıldığından, kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı katılandan sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 168/1-4.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,