Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/4923 K.2019/6047

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin gerekçeli kararın, mahkemeye bildirmiş olduğu son adresinden farklı olarak MERNİS adresine tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, bu itibarla sanığın eski hale getirme talepli dilekçesine istinaden verilen 09/02/2015 gün ve 2013/121 E – 2013/384 K. sayılı ek kararın kaldırırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Hükmolunan hapis cezasının, TCK'nın 50/3-1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi karşısında, ertelemenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, uygulamanın daha lehe olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan kısa süreli olmayan 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143. ve 62. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında ise 14.100 TL adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 14.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.