Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5160 K.2017/13718

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 6545 sayılı Yasa'nın 81 maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 106/3 maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eleştiriye iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği ve yargılama sırasında, kaçak elektrik miktarının hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi heyetince belirlenmemiş olması da dikkate alınarak,

suç tarihinde sanığın suça konu yerde kullandığı kaçak elektrik miktarının, dolayısıyla katılan kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararının bilirkişi heyetinden alınacak ek raporla kesin olarak tespiti ile sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergisiz gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden

yazılı şekilde karar verilmesi,