Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5177 K.2018/2434

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu matkabın sanık tarafından çalındığı yerin inşaatın içerisinde işçilerin yatakhane olarak kullandığı kapalı bir yer olduğunu belirtmesi; ancak bu hususta dosya içeriğinde denetime elverişli olacak biçimde tespit ve belirlemenin bulunmaması karşısında, hırsızlık eyleminin gerçekleştiği yerin suç tarihinde kapı ve pencerelerinin olup olmadığı belirlenip sonucuna göre hırsızlık suçunun vasfının ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi;

2-Sanığın üzerine atılı suçun TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun tespiti halinde, TCK'nın 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,