Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/52 K.2017/319

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların 31/12/2002 olan suç tarihinde belirlenemeyen zaman diliminde müştekiye at işyerinin demir kapı camını kırarak işyerinden .... markalı minibüs ve .... markalı bilgisayarı çaldıklarının iddia edildiği olayda, sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Kanun'un 102/3, 104/2. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 151/1, 66/1-e,

67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ve 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında zamanaşımı bakımından, 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanıkların yararına olması ve suçun işlendiği 31/12/2002 tarihinden inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca belirlenen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 06/01/2005 tarihi ile karar tarihi, sanık ...'in sorgusunun yapıldığı 22/11/2004 tarihi ile karar tarihi arasında,

sanık ... bakımından ise iddianame tarihi olan 06/02/2004 ile sanığın sorgusunun yapıldığı 27/04/2015 tarihleri arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanıklar hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,