Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5210 K.2019/5444

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası yapılan 12/07/2016 tarihinde alınan ifade esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii talep etmediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi gerektiği gözetildiğinde; yokluğunda verilen 22/11/2016 tarihli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yüzüne karşı verilen 22/11/2016 tarihli kararda temyiz süresinin “tefhimden” itibaren başlayacağının belirtilmesiyle yetinilmesi yerine, temyiz süresinin “tefhim ve tebliğinden itibaren” başlayacağı belirtilmek suretiyle yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması ve dosya kapsamında gerekçeli karar suça sürüklenen çocuk ...’ya tebliğ edilmiş ise de, suça sürüklenen çocuk müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edildiğine dair bir evraka rastlanılmaması karşısında, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine usulüne uygun şekilde tebliği ile buna ilişkin tebliğ evrakı ile birlikte,