Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5272 K.2018/454

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilen gerekçeli karar, bilinen en son adresine ''aynı konutta birlikte ikamet eden ehil ve reşit ağabeyi ... ... imzasına'' şeklindeki şerh ile 09/09/2011 tarihinde tebliğ edilmiş ise de, UYAP ortamından alınarak dosya içerisine konulan sanığa ait aile nüfus kayıt örneğine göre, sanığın ... ... isimli kardeşinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 22. maddesine aykırı olarak yapılan tebligat usulsüz olduğundan, sanığın 14/08/2013 tarihli öğrenme üzerine yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek ve Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/09/2013 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.