Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5360 K.2018/1415

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince katılan kurumun zararını gidermesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığa miktarı da belirtilmek suretiyle usulüne uygun şekilde ödeme ihtarı yapılmadığının ve katılan kurumun 15/05/2014 ve 07/11/2014 tarihli yazılarından, sanığın 1.781,70 TL'lik kısmi ödeme yaptığının anlaşılması karşısında,

"sanığa bilirkişinin hesapladığı kurum zararı olan 2.328,02 TL’den ödenen miktar düşüldükten sonra kalan zarar olan 546,32 TL’yi gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunularak ve ödemesi için makul bir süre verilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında, Yargıtay 22. Ceza Dairesi’nin 15.03.2016 gün ve 2015/21317 E. ve 2016/3827 K. sayılı bozma ilamından önce kurulan İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/290 E. ve 2014/541 K. sayılı ilk kararında tayin edilen 10 ay hapis cezasının paraya çevrilerek sonuç olarak 6000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiş bulunması nedeniyle bu hususun sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması,