Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5550 K.2018/47

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın 06.03.2006 ve 15.04.2006 tarihli eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3, 43/1 maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık ... hakkında mahkumiyet hükmünün verildiği 29/05/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmesi ve sanık ...’ın 13.09.2006 tarihli eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının, sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 10/09/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.