Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5982 K.2019/7138

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş ise de anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, sanık hakkında hırsızlık suçundan 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin hangi cezalarda ve ne şekilde uygulanacağı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde hükümlerine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve süreli hapis cezalarında uygulanabileceği, adli para cezasına mahkûmiyet halinde uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilip, taksitlendirilerek ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi gerektiği halde infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmın , “sanığın Tekerrüre esas Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/7 Esas ve 2012/165 Karar sayılı ilamındaki hapis cezası dikkate alınarak,