Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/5998 K.2018/135

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yargılama sırasında sanığa müdafii atandığı, 29.22.2011 tarihli duruşmada sanığa zorunlu müdafii atanmasını gerektiren bir durum olmadığından sanığa atanan müdafinin görevinin sona erdirildiği ancak bu durumun sanığa bildirilmediği, sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen kararı temyiz ettiği, sanığa CMK'nın 150. maddesi gereğince zorunlu müdafii atanmasını gerektiren bir hal olmadığı ve mahkemece Baro tarafından görevlendirilen müdafiinin görevine son verildiğinden yetkisinin ortadan kalkmış olması karşısında.

Dairemizin 17.10.2017 tarih, 2015/8600-2017/10129 karar sayılı ilamı ile verilen iade kararından sonra sanığın yokluğunda verilip, cezaevinde 08/11/2017 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararı sanığın 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre içinde temyiz etmediği, ancak kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve yukarıda belirtilen gerekçe ile müdafiinin de temyiz yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz yetkisi bulunmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.