Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/6128 K.2018/2665

Elektrik hırsızlığı suçundan sanık ...’nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 492/2, 522/1, 523/1, 59/2 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/1. maddeleri uyarınca 762.762.000 Türk lirası ağır para cezası ile cezalandırılmasına,

cezasının 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince ertelenmesine dair kapatılan Aydıntepe Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2004 tarihli ve 2003/20 esas, 2004/10 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, hükümlünün sabıka kaydının silinmesi talebinin kabulü ile adli sicil arşiv kaydının silinmesine ilişkin Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 03/10/2016 tarihli ve 2016/95 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/11/2017 gün ve 8554/2017 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/11/2017 gün ve 2017/67226 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre,

1- Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun geçici 2. maddesine 6290 sayılı Adli Sicil Kanunu İle Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 3. fıkrasında “İkinci fıkrada sayılanlar dışında, birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar 3682 sayılı Kanunun 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan mahkûmiyetin esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce silinir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında,

6290 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 11/04/2012 tarihinden itibaren adlî sicil ve arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin münhasıran Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2- 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 82. maddesi ile elektrik hırsızlığını düzenleyen 5237 sayılı Kanunun 142/1-f bendi yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun’un 83. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 163 üncü maddesine eklenen 3. fıkra ile elektrik hırsızlığı suçunun karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlendiği,

dolayısıyla 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümlü hakkında Aydıntepe (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2004 tarihli kararı ile TCK’nın 492/2, 522/1, 523/1, 59/2 ve 647 sayılı Kanun'un 4-6. maddeleri gereğince erteli 762.762.000 TL ağır para cezası ile mahkûmiyete hükmedildiği ve temyiz edilmeden 24.05.2004 tarihinde kesinleştiği, bilahare hükümlünün 26.09.2016 tarihli dilekçe ile adli sicil kaydının silinmesini talep etmesi nedeniyle Bayburt Asliye Ceza Mahkemesinin 03.10.2016 tarihli kararı ile söz konusu kaydın “adli sicil arşiv kayıtlarından silinmesine” karar verildiği anlaşılmış ise de;

atılı suçun elektrik enerjisi hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca mahkemesince uyarlama yapılması gerekeceği, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı Yasa'nın 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması ve dosya kapsamına göre zararı tazmin ettiği anlaşılan hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği hususu da belirlenmiş olup,