Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/6156 K.2018/3502

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 11.10.2013 tarihli ilk temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği belgenin, son ödeme tarihi 02/01/2013 olan elektrik faturasından ibaret olduğu, Kurumun 27/10/2016 tarihli yazısına göre sanığın kaçak elektrik bedelini ödemediği, borcun icralık olduğu, bozma sonrası Mahkemece bilirkişiye hesaplattırılan vergisiz ve cezasız 105,45 TL kurum zararının ödenmesi için sanığa usulüne uygun ihtarlı davetiye tebliğ edildiği, sanığın borcun ödendiğine dair dosyaya bir belge sunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; Mahkemenin kaçak elektrik bedelinin ödenmediğine dair kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1393 esas 2009/1365 karar sayılı sanığın elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyetine dair ilamının, hükümden sonra 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-f maddesinin yürürlükten kaldırılıp,

sanığa atılı suçun TCK'nın 163/3. maddesinde yeniden düzenlendiği ve 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde katılan kurumun zararını tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının düzenlendiğinin anlaşılması karşısında,

tekerrüre esas alınan hükümlülük ile ilgili 6352 sayılı Kanun ile getirilen yeni düzenleme nedeniyle uyarlama yargılaması ve sanık tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş. TCK'nın 53. maddesinin bazı