Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/6194 K.2018/18

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm açıklama yargılaması sırasında talimatla alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii istemediğini beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 20.03.2014 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliği gerektiği halde tebliğ edilmediği anlaşıldığından; yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği hususunda Dairemizin 30.10.2017 tarihli ilamı ile dosyanın iadesine karar verildiği;

iade sonrası, suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesine göre öncelikle ifadesinde bildirdiği bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa 07/03/2014 tarihli talimat duruşmasında bildirdiği bilinen en son adresi olan ...

Merkez/NİĞDE” adresi dışında mernis adresine yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak (öncelikle suça sürüklenen çocuğun bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel mernis adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay C.