Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/6355 K.2018/343

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-CD izleme tutanağına göre, sanığın katılanın işyerine 24/08/2013 günü saat 20:00 sıraları girdiği ve saat 20:16 sıraları çıktığının, suç tarihinde güneşin saat 19:51'de battığının ve TCK'nın 6/1-e. maddesi uyarınca gecenin saat 20:51'den sonra başladığının anlaşılması karşısında, atılı suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan aynı Yasa'nın 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2-02/10/2013 tarihli yakalama tutanağına göre sanığın, durumundan şüphe edilmesi üzerine durdurulup kimliği istenildiğinde “...” isimli kişinin kimlik bilgisini vermesi üzerine sanığın kimlikteki fotoğrafta bulunan kişiye benzememesi ve kimliği ile ilgili sorulara çelişikli cevaplar vermesi üzerine gercek kimliğinin tespiti için olay yeri inceleme ve kimlik tespit şube müdürlüğündeki büroya götürüldükten sonra sanığın, “benim parmak izimi almanıza gerek yok ben ...'um” diyerek itirafta bulunması ve aynı gün alınmış olan parmak izlerinin sanığa ait olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın kendiliğinden iftirasından dönmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 269/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,