Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/636 K.2017/9457

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 08/06/2016 gün ve 2015/619 – 2015/717 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- Müşteki kurum vekilinin öğrenme üzerine verdiği 08/12/2015 tarihli temyiz dilekçesi üzerine dosyanın temyiz incelenmesi için Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken, 03/05/2016 tarihli, 2015/619 E. ve 2015/717 K. sayılı ek kararla değerlendirilerek verilen hüküm hukuken geçersiz olduğundan müşteki kurum vekilinin 08.12.2015 tarihli öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin 14.10.2015 gün ve 619-717 sayılı karara yönelik olduğu ve kararı sadece vekalet ücreti verilmemesi yönünden temyiz ettiği belirlenerek 14.10.2015 gün ve 619-717 sayılı kararın incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü katılan olarak da temyize hakkı bulunduğu belirlenen müşteki kurum vekilinin açılan kamu davasına katılma istemi ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış olması nedeniyle; 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince suçtan zarar gören müşteki kurumun davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,