Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/715 K.2019/3834

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait park halinde bulunan kapıları kilitli çekici ve dorseden oluşan tır aracının çalınması şeklindeki eylemin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde.

08.01.2010 tarihinde saat 19.00 sıralarında çekici ve dorseyi ikametinin yanına park ettiğini, ertesi gün saat 06.00 sıralarında çekici ve dorsenin yanına geldiğinde çalındığını anladığını belirtmesi ve sanığın da suçu işlemediğini savunarak suçun saatini belirtmemesi ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin 08.01.2010 tarihinde saat 17.51 'de başladığının ve 09.01.2010 tarihinde ise gece vaktinin saat 06.02' de bittiğinin anlaşılması karşısında;

gece vakti işlendiği sabit olan hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanması hususunda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e ,143 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 11 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 5 ay 5 gün yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 17 ay 5 gün hapis cezasına hükmolunarak 5 gün eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.