Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/854 K.2019/3447

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezası olmaması nedeniyle aynı Kanun’un 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi ve hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca günlüğü 20.00 TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası sonucunda 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’ın üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine ilişkin delil bulunmadığı, ancak olay yakalama, savcı görüşme ve gözaltına alma tutanağı ile İTÜ Makina Fakültesi Otomotiv Laboratuvarı tarafından düzenlenen 26.12.2011 tarihli rapora göre adı geçen sanığın işyerinde ele geçen ... plakalı aracın dört kapısı ve motor hariç komple ön kısmının çalınan müştekiye ait araca ait olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan sanık hakkında yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Sanıklar ..., ... ve ...’nun aşamalardaki savunmalarında atılı suçu işlemediklerini beyan etmeleri karşısında, kolluk tarafından düzenlenen olay yakalama, savcı görüşme ve gözaltına alma tutanağı dışında yüklenen suçu işlediklerine ilişkin mahkumiyetlerine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,