Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2017/927 K.2019/3750

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

II- Sanık ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde

Sanığın yokluğunda verilen 23/05/2013 tarihli mahkumiyet hükmünün, MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı ve 25/06/2013 tarihinde muhtara teslim edilmek suretiyle tebliğ edildiği anlaşılmışsa da, sanığın 20/06/2013 tarihi itibariyle cezaevinde bulunduğu da gözönünde bulundurulduğunda, yapılan tebliğin anılan sebeple geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz olduğu, bu kararın diğer sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozma kararı verildiği, sanık ... hakkında bozma ilamı bulunmadığı, bu nedenle sanık ... hakkında 23/05/2013 tarihli hükme yönelik temyiz talebinin süresinde olduğu ve 29/06/2016 tarihli hükmün ise yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- İddianamede TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 165/1. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,

2- TCK’nın 165. maddesinde hapis cezası yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, hapis cezası yanında ayrıca adli para cezasına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 27/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.