KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2018/1084 E., 2019/6879 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yüzlerine karşı tefhim edilen hükmü, UYAP sisteminde kayıtlı evrak onay ve havale tarihine göre 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra temyiz eden sanık ... müdafii ve sanık ...'in süresinde olmayan temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıkların müşteki ...'ye yönelik iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle 30/01/2015 tarihli hükümde TCK 'nun 116/4,119/1-c maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası verildiği halde, bozma kararı sonrası kurulan yeni hükümde sanıklar hakkında TCK 'nun 116/4,119/1-c,62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası yerine koşulları oluşmadığı halde 326/son maddesi gereğince cezanın 1 yıl hapis cezasına indirilmesi suretiyle eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında daha önce kurulan 30/01/2015 tarihli hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine dairemizce bozulduğu, bu haliyle kazanılmış hak teşkil eden 30/01/2015 tarihli hükümde sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanmadığı halde, sanık hakkında yeniden hüküm kurulurken CMUK'nın 326/son maddesine aykırı olarak tekerrür hükümlerinin uygulanması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2018/1084, K. 2019/6879, 9 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama