Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2018/12 K.2018/1767

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan yerel mahkeme tarafından verilen 29/09/2011 tarih ve 2010/326 Esas- 2011/199 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine 22. Ceza Dairesinin 02/05/2016 gün ve 2015/11496 Esas, 2016/7102 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, her ne kadar mahkeme tarafından direnme kararı verildiği belirtilmiş ise de, direnme kararında bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilmiş bir karar olduğu belirlenmiş olup, konut dokunulmazlığını bozma suçu için eylemli uyma sonucu verilen hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle TCK’nın 116/1. maddesinde yazılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun uzlaşma kapsamında olduğu ve CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde yazılı usule göre uzlaşma işlemi yapılması ve müştekinin adres araştırması yapılarak uzlaşmayı kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu şekilde işlem yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,